084 ـ آس او هوسۍ

 

ژباړن : اتل ترين - لندن

 

یو وخت آس په آزادۍ کي ژوند کاوه لکه فیل، شرموښ او زمری، په ټولو ځایونو کي ګرځېدلای سوای او د ټولو ویالو څخه یې اوبه چښلاي سوای، یو وخت یې د یوه څاه سره یوه هوسۍ ولیده، هوسۍ هلته اوبه چښلې آس ورته وویل:

– ځه ولاړه سه هوسۍ، دا زما څاه دئ.

هوسۍ وویل:

– دا ستا څاه نه دئ، دا د ټولو څاه دئ او د ټولو لپاره ډېري اوبه پکښي سته، یو لږ صبر وکړه او تر ما وروسته راسه اوبه وچښه.

آس وویل:

– یا! ستا وروسته یې نه چښم، تا اوبه مرداري کړې.

هوسۍ وویل:

– نه دي مرداري، که یو چا مرداري کړي وي نو تا به خپله کړي وي.

آس ته درد ورغلی او کوښښ یې وکړ چي هوسۍ ته لغته ورکړي خو هوسۍ وتښتېده، آس انسان ته ورغلي او ورته ویې ویل:

– انسانه! زما سره مرسته وکړه، هوسۍ زه توهین کړم او زه غواړم چي هغه پر لار کړم.

انسان ورته وویل:

– ښه دئ، ستا سره به مرسته وکړم.

انسان نېزه په لاس کي واخیسته، د آس پر شا کښېنستی او هغه څاه ته ولاړی، کله چي هوسۍ آس او انسان ولیدل وتښتېده مګر آس په هوسۍ پسې سو او انسان هوسۍ په نېزه وویشته، هوسۍ ولوېدله نو آس وویل:

– مننه انسانه مګر نو اوس زما څخه تا سه، زه غواړم چي اوبه وچښم او واښه وخورم.

انسان ورته وویل:

– دا څه وایې؟ ما ستا سره مرسته وکړه چي ته خپل دښمن مړ کړې، اوس باید ته زما لپاره د دې په بدل کي کار وکړې.

او پر آس باندي کور ته ولاړی، له هوسۍ څخه د آس غچ اخیستل د ده لپاره ګران تمام سول، ځکه چي هوسۍ تراوسه پوري خپله آزادۍ لري مګر آس ټوله عمر باید د یو بل چا لپاره کار وکړي.

د دې کیسې درس دا دئ چي غچ اخیستل ډېر خطرناک کار دئ ځکه کېدای سې چي یو څوک خپل ځان ته هم تاوان ورسوې.

(د فرانسوي سرچینې څخه)

 

منبع: http://larawbar.net/31747.html

 

 د کاپي کولو په صورت کي د منبع او د بشپړ لينک زیاتول حتمي دي.

**************************************************

هيله: لطفا د ماشومانو لپاره په نکلونو او اشعار رالېږلو سره زموږ د دغې پروژې سره مرسته وکړئ. که غواړئ زموږ سره تماس ونيسئ نو پر دغه جمله کليک وکړئ.